^Powrót na górę
Get Adobe Flash player

O przedszkolu

INNOWACJA PEDAGOGICZNA programowo - metodyczna

Paulina Derewenda
Małgorzata Drożdż

Cztery żywioły”

Przedszkole Publiczne Nr 4 Im. „Leśne Skrzaty” w Łasku

Nazwa placówki: Przedszkole Publiczne Nr 4 im. „Leśne Skrzaty” w Łasku

Autor: Paulina Derewenda, Małgorzata Drożdż

Temat: „Cztery Żywioły”

Rodzaj innowacji: programowo – metodyczna

Realizator: społeczność przedszkolna

Data wprowadzenia: Październik 2018r.

Data zakończenia: Maj 2018r.

Zakres innowacji:

Adresatami innowacji są dzieci z Przedszkola Publicznego Nr 4 w Łasku.

Czas realizacji innowacji obejmuje dziesięć miesięcy tj. październik – maj roku szkolnego 2018/2019 z możliwością jej kontynuowania w następnym roku szkolnym.

Innowacja ma charakter otwarty, można go nowelizować w zależności od potrzeb i możliwości dziecka. Nie ma określonej liczby godzin potrzebnych do realizacji zagadnień. To nauczyciel decyduje o wyborze treści ukazanych w poszczególnych blokach.

Autorki programu jeden raz w miesiącu przeprowadzają zajęcia wprowadzające do nowego tematu dla wszystkich przedszkolaków.

Motywacja wprowadzenia innowacji:

Innowacja „Cztery żywioły” jest naszą odpowiedzią na naturalne potrzeby dziecka, a także wyjście naprzeciw wymogom edukacyjnym zawartym w aktualnej podstawie programowej.

Na podstawie wieloletnich obserwacji podczas pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym zauważyłyśmy, że dzieciom najbardziej brakuje samodzielnego doświadczenia, badania i eksperymentowania z wykorzystaniem atrakcyjnych środków dydaktycznych. Dzieci najbardziej wzbogacają swoją wiedzę, doskonalą swoje umiejętności praktyczne w obcowaniu z otaczającym je światem poprzez działanie i obserwacje. Dlatego też główną przyczyną opracowania innowacji z tego przedmiotu była potrzeba zaspokojenia ich ciekawości, dociekliwości przy jednoczesnym uczeniu się otaczającego świata.

Ważnym elementem realizowanej innowacji, będzie szeroko rozumiane zintegrowanie całej społeczności przedszkolnej wokół poszczególnych zadań. Zachęcanie rodziców do udziału w różnego typu zajęciach oraz pomocy przy wspólnym eksperymentowaniu, badaniu czy odkrywaniu. Chciałybyśmy także, aby przedszkolaki wymieniały się swoją wiedzą, prezentowały w różny sposób zdobyte umiejętności przed sobą nawzajem, bez względu na wiek. Wzmocni to umiejętności społeczne oraz samoocenę każdego dziecka indywidualnie.

Mamy nadzieje, że wprowadzenie niniejszej innowacji będzie cennym doświadczeniem o charakterze przyrodniczym i świetną żywą lekcją dotyczącą tego, co świat współtworzy. A stworzony przez nauczycielki pakiet dydaktyczny dołączony do innowacji pozwoli w ciekawy sposób zaprezentować niniejszy temat.

I. Wstęp

Cechą naturalną małego dziecka jest ciekawość, jak również potrzeba zadawania pytań, chęć poznawania otaczającego świata i dowiadywania się o nowych, interesujących rzeczach. Realizacja tej innowacji zaspokoi te potrzeby oraz zachęci do myślenia, porównywania, opowiadania, eksperymentowania.

Koncepcja żywiołów pozwala na rozbudzenie naturalnych zainteresowań dzieci oraz twórczych poszukiwań i opiera się na nauczaniu czynnościowym. Dzięki żywiołom dziecko działa, tworzy, odczuwa i poznaje świat wszystkimi zmysłami. Jest bardziej otwarte na otaczający je świat w poszukiwaniu podstaw wiedzy, odpowiedzi i rozwiązań problemów. Rozwija swoje zainteresowania i pogłębia wiedzę społeczno – przyrodniczą.

II. Założenia ogólne

Założeniem ogólnym jest zbliżenie dziecka do świata przyrody, poznawanie go, dostrzeganie jego piękna, nabywanie opiekuńczego stosunku do świata roślin i zwierząt, kształtowanie mądrego i umiejętnego współżycia człowieka z przyrodą, rozwijanie poczucia troski i odpowiedzialności o obecne i przyszłe z życie na Ziemi.

Działania edukacyjne poparte obserwacją i osobistym doświadczeniem dają najlepsze rezultaty, gdyż opierają się na działaniu i przeżyciach emocjonalnych, a przez to zapadają w pamięć na całe życie. Wchodząc poza „Ja” dziecko podąża w kierunku kolejnych drogowskazów: powietrze, ogień, woda, ziemia. Są to żywioły najbardziej uniwersalne, powszechne i niepodważalne elementy rzeczywistości.

III. Cele innowacji

Cel główny:

  • Podniesienie jakości pracy przedszkola w zakresie stosowania nowoczesnych metod zabawowych, twórczych jako elementu integrującego przedszkolaków podczas działań edukacyjnych.

  • Rozwijanie aktywności poznawczej dzieci poprzez organizowanie warunków do prowadzenia działań badawczych.

  • Prowadzenie doświadczeń.

Cele szczegółowe:

  • Rozbudzenie naturalnych zainteresowań otaczającym światem poprzez eksperymentowanie, obserwacje zjawisk przyrodniczych, atmosferycznych.

  • Uświadomienie dzieciom różnorodności i piękna naturalnego krajobrazu.

  • Określanie zjawisk i zmian zachodzących w środowisku naturalnym.

  • Rozpoznawanie zależności występujących w przyrodzie.

  • Integrowanie działań ekologicznych przedszkola i rodziny.

  • Rozbudzanie zainteresowań wszechświatem i rozszerzenie zakresu wiedzy poprzez zabawy badawcze.

IV. Metody i formy

Naczelna metodą stosowaną we wszystkich formach pracy z dzieckiem jest organizowanie wielostronnego działania poprzez samodzielne doświadczenia, poszukiwanie, zadania stawiane dzieciom do wykonania, ćwiczenia utrwalające, pobudzające do wcześniej nabytych umiejętności.

Niniejsza innowacja umożliwia dzieciom zdobywanie wiedzy o otaczającym świecie poprzez tworzenie sytuacji problemowych i próby samodzielnego wyjaśniania i ich przeżywanie. Nacisk kładziony jest na eksperymenty, doświadczenia.

Metody pracy:

  • Czynne:

- zajęcia praktyczne, wykonywanie przez dzieci różnych zadań o charakterze praktycznym, powtarzanie wiedzy z danego zakresu,

- zadań stawianych dziecku,

- zabawy badawcze, doświadczenia, eksperymenty, prace hodowlane,

- gry dydaktyczne, burza mózgów,

- spacery i wycieczki,

Kierowanie działalnością dziecka poprzez inspirowanie, zachętę dziecka, podsunięcie pomysłu do samodzielnych działań,

- samodzielne doświadczenia poprzez spontaniczną działalność dziecka.

  • Oglądowe:

- pokaz, obserwacja,

- udział w przedstawieniach,

- zabawy dramowe,

- prace plastyczno-techniczne,

- filmy edukacyjne, prezentacje multimedialne

- dostęp do literatury związanej z prowadzonymi zajęciami.

  • Słowne:

- pogadanki, opis, bajki i opowiadania, objaśnienia, instrukcje.

* Formy pracy:

- zajęcia indywidualne wyzwalające swobodną ekspresję

- zajęcia z grupą,

- zajęcia w zespołach.

Metody i formy pracy są różnorodne, dostosowane do poziomu, wiedzy i możliwości dzieci, ich doświadczeń życiowych, nawyków.

Zaplanowane działania obejmują również: wycieczki, spacery połączone z obserwacją, zajęcia otwarte z udziałem rodziców, spotkania z zaproszonymi gośćmi, prace społeczno-użyteczne, konkursy plastyczne.

V. Środki dydaktyczne

Istotnym czynnikiem w edukacji są środki dydaktyczne, których używamy do osiągnięcia naszych celów. Pełnią one wiele funkcji. Służą zdobywaniu wiadomości i wyrabianiu właściwych postaw wobec przyrody i kształtowania środowiska.

  • Środki wizualne: filmy, fotografie, ilustracje, obrazy, rysunki.

  • Środki słuchowe: audycje radiowe, piosenki, wiersze, opowiadania, inscenizacje i inne teksty literackie, odgłosy zwierząt, ptaków itp.

  • Środki manipulacyjne: karty, domino, gry planszowe, loteryjki itp.

  • środki i urządzenia techniczne: lupy, akwaria, menzurki, rózne naczynia i sprzęt do obserwacji.

    VI. Treści programowe.

Zagadnienia zostały opracowane w oparciu o podstawę programową, poszerzając jej tematykę. Przewidziano realizacje 4 bloków tematycznych:

  • Powietrze – realizacja bloku - październik – listopad 2018r.

  • Ogień - realizacja bloku - grudzień 2018r. – styczeń 2019r.

  • Woda - realizacja bloku – luty – marzec 2019r.

  • Ziemia - realizacja bloku – kwiecień – maj 2019r.

Każdy żywioł ma swoja odsłonę. Prezentacja z nich wzbogacona będzie różnego rodzaju aktywnością dzieci, które bardzo chętnie i spontanicznie wyrażają własne wizje na różnorodne tematy.

 

Blok tematyczny

 

Treści nauczania i sposoby realizacji

 

Oczekiwane rezultaty

(Dziecko....)

 

POWIETRZE

Powietrze, ogień, woda, ziemia”- zapoznanie z najbardziej uniwersalnymi powszechnymi żywiołami.

Nauka słów piosenki przewodniej „Cztery żywioły”.

Co to jest powietrze – zabawa badawcza. Zapoznanie z definicją, znaczeniem, właściwościami powietrza.

Malowanie powietrzem” - zabawa badawcza.

Wiatr – co to takiego?” - zabawy badawcze.

Wiatromierz” – wykonanie wiatromierzy z patyczków i pasków bibuły.

Ach ten wiatr”- przedstawienie urządzeń wykorzystujących siłę wiatru, wyjaśnienie dlaczego te urządzenia są ekologiczne. Zapoznanie z negatywną działalnością wiatru: huragan, wichura.

Pogoda i jej składniki.”

'Transport powietrzny” - kształcenie umiejętności odróżniania i nazywania różnych środków lokomocji.

Realizacja ogólnopolskiego programu „Czyste powietrze wokół nas”.

Spotkanie z pilotem.”

Pokaz multimedialny:

Co to jest powietrze?

Zanieczyszczenie powietrza”

Co to jest smog?”

Jak walczyć ze smogiem?”

Tworzenie gazetek tematycznych na temat omawianego żywiołu.

Wystawa prac podsumowująca dany blok tematyczny: „Żywioły integrują przedszkolaków.”

 

Poznanie najważniejszych żywiołów z jakimi spotyka się człowiek.

 

Chętnie uczy się piosenek dotyczących poznawanych zagadnień.

Rozumie znaczenie pojęcia powietrze.

Bierze czynny udział w doświadczeniach i zabawach z powietrzem.

Wykonuje obrazek proponowana techniką. Rozwija wyobraźnię.

Wie, ze wiatr to ruch powietrza, rozróżnia różne rodzaje wiatru.

Wykonuje prosty przyrząd do pomiaru wiatru. Obserwuje ruch kierunki i siłę wiatru.

Podaje przykłady szkodliwej
i pożytecznej działalności wiatru.

Naśladuje odgłosy wiatrów
o różnej sile z wykorzystaniem np.: głosu, szelestu kartek, woreczków foliowych,

Wysuwa wnioski na podstawie doświadczeń.

Zna składniki pogody.

Tworzy kalendarz pogody.

Rozpoznaje różne środki lokomocji za pomocą trzech zmysłów:słuch, wzrok, dotyk.

Poszerza swoją wiedzę na temat otaczającego go świata.

Z uwagą słucha zaproszonego gościa. Wzbogaca słownik o nowe pojęcia.

Poznaje źródła zanieczyszczeń powietrza.

Rozwija zainteresowania ciekawostkami z określonym tematem.

Wykonuje prace plastyczne związane z tematem.

 

 

OGIEŃ

 

Ogień?” - zabawa badawcza - . określenie cech ognia. Rozwijanie zdolności analitycznych, dostrzeganie cech pozytywnych i negatywnych.

Pożar” - właściwe zachowanie się podczas pożaru. Poznanie skutków pożaru. Przypomnienie numerów alarmowych.

Prąd i wszystko wokół niego” - przypomnienie zasad bezpiecznego korzystania z prądu i urządzeń elektrycznych codziennego użytku.

Pokaz multimedialny:

Prąd nie taki straszny.”

Oświetlenie dawniej i dziś.”

Oświetlenie dawniej i dziś.” - zapoznanie z różnego rodzaju oświetleniem.

Odgrywanie ról co by było, gdy...?” - udział w takich formach jak drama, inscenizacja, przedstawienie.

Ogień – gorący żywioł” - poznanie sposobu powstania węgla.

Wulkan” – przygotowanie wspólnie z dziećmi i wykonanie doświadczenia. Analiza i omówienie wybuchu wulkanu, zniszczenia, niebezpieczeństwo i straty.

Spotkanie z przedstawicielem Straży Pożarnej.

Dzień Strażaka” - obchodzenie światowego dnia strażaka.

Spotkanie z elektrykiem.

Wystawa prac podsumowująca dany blok tematyczny - „Żywioły integrują przedszkolaków – ogień”

 

Zna właściwości ognia.

 

 

Zna niebezpieczeństwa związane z ogniem, numery alarmowe. Wie, jak należy zachować się podczas pożaru.

 

Rozumie niebezpieczeństwa związane z prądem. Wymienia urządzenia elektryczne.

Wzbogaca swoja wiedzę podczas pokazów multimedialnych.

 

Rozróżnia rodzaje oświetlenia.

 

Chętnie uczestniczy w zabawach parateatralnych.Uczestniczy w ciekawych zajęciach dydaktycznych.

 

Wie,jak powstał węgiel, rozróżnia rodzaje węgla.

Przygotowuje razem z nauczycielem model wulkanu.

 

Uczestniczy w spotkaniu z pracownikiem straży pożarnej.

Zna znaczenia pracy strażaka, dla zapewnienia bezpieczeństwa każdego człowieka.

Zdobywa nowe informacje poprzez uczestnictwo w ciekawych spotkaniach.

Wykonuje prace plastyczne związane z tematem.

 

WODA

 

Jaka jest woda?' - zabawa badawcza. Określanie właściwości wody: smak zapach, stan skupienia.

Rozpoznawanie głosów wody: strumień, woda z kranu, fale morskie itp.

Komu potrzebna jest woda?” - rozumienie znaczenia wody dla ludzi rośli i zwierząt.

Jak powstaje deszcz?”- Zabawa badawcza. Zapoznanie dzieci z obiegiem wody w przyrodzie.

Prezentacja filmu „Kropelka – przygoda z wodą”.

Pokaz multimedialny: „Oszczędzaj wodę”, „Zanieczyszczenia ody”

Poznanie sposobów zanieczyszczenia wody.

Rozpoznawanie i rozróżnianie akwenów wodnych.

Poznanie zwierzą żyjących w wodzie.

Poznanie właściwości lodu – zabawy badawcze.

Wykonanie eksperymentów instruujących wybrane zjawiska występujące w przyrodzie. - „Co pływa, a co tonie”.

Wystawa prac podsumowująca dany blok tematyczny - „Żywioły integrują przedszkolaków – woda”

Określa właściwości wody.

Rozpoznaje dźwięki z otoczenia.

Wie,że woda jest potrzebna, ale jest niebezpieczna. Rozumie znaczenie wody w życiu człowieka, zwierząt i roślin.

Wie, jak powstaje deszcz.

W ciszy ogląda animowany, opowiada jego treść.

Zna przyczyny zanieczyszczeń wody.

Wie, jakie są sposoby zapobiegania zanieczyszczeń wód.

Zna różne rodzaje akwenów wodnych.

Zna sposoby racjonalnego i oszczędnego korzystania z wody.

Zna zwierzęta żyjące w wodzie, nazywa zbiorniki wodne.

Wyciąga wnioski na podstawie obserwacji.

Obserwuje zjawiska utrzymywania i tonięcia różnych przedmiotów.

Prezentuje zdobytą wiedzę poprzez rysunek.

 

ZIEMIA

Ziemia – nasza planeta” – poznanie modelu kuli ziemskiej – globusa. Poznanie nazw wybranych planet Układu Słonecznego.

Jaka jest ziemia?”- zabawa badawcza. Określanie cech różnych rodzajów ziemi

Skarby ziemi” - zabawy badawcze. Zapoznanie z niektórymi bogactwami ziemi.

Doświadczeń z wykorzystaniem soli: rozpuszczalność soli w wodzie, zjawisko krystalizacji .

Dzień Ziemi- dbamy o nasze środowisko”. Poznanie zagrożeń dla środowiska przyrodniczego.

Segreguję, bo szanuję”-zapoznanie dzieci z wyglądem (kolor i przeznaczenie) pojemników służących segregowaniu odpadów.

Glina i piasek – zabawy badawcze.

Dzień i noc”- dostrzeganie rytmu w przyrodzie oraz w życiu i działalności człowieka.

Pokaz multimedialny: „Ziemia moim domem”

Rośliny,które leczą” -Uświadomienie uczniom korzyści i zagrożeń wypływających ze stosowania ziół oraz poznanie niektórych gatunków ziół i ich wpływu na wybrane schorzenia.

Quiz ekologiczny - utrwalenie i pogłębianie wiadomości na podstawie zagadek i zabaw dydaktycznych.

Wystawa prac podsumowująca dany blok tematyczny - „Żywioły integrują przedszkolaków – ziemia”.

Rodzinny konkurs plastyczny „Cztery żywioły'

Poznaje kształt Ziemi – globus. Zna nazwy niektórych planet.

Wyróżnia rodzaje i cechy gleby

Poznaje niektóre naturalne bogactwa ziemi. Zapoznaje się ze sposobami wykorzystania bogactw naturalnych w przemyśle chemicznym, farmaceutycznym, spożywczym, elektrycznym.

Wykonuje doświadczenia, wygiąga wnioski.

Zna przyczyny zanieczyszczania środowiska.


Podejmuje działania w celu ochrony przyrody.

 

 

Lepienie z gliny i mokrego piasku.

Dostrzega zmiany zachodzące w otoczeniu, dzień – noc, pory roku.

Dostrzega zależność człowieka z przyrodą”.

Zdobywa nowe informacje, dzięki filmom edukacyjnym.

 

Wie, że rośliny mogą nam pomóc w przypadku niektórych chorób

 

 

Rozwiązuje zagadki dotyczące wody, ognia, ziemi i powietrza.

 

Prezentuje zdobytą wiedzę w formie plastycznej.

 

 

Budowanie więzi z rodzinną poprzez wspólne wykonanie pracy plastycznej.

 

 

  1. Przewidywane osiągnięcia (korzyści wdrożenia innowacji):

    Dzieci:

  • Poznają charakterystyczne cechy dla danego żywiołu.

  • Prowadzą eksperymenty przyrodnicze.

  • Mają możliwość dokonywania obserwacji i wyciągania wniosków.

  • Poznają zależności między człowiekiem a środowiskiem.

  • Prowadzą hodowlę.

  • Czerpią i okazują radość w trakcie podejmowania wspólnych działań.

  • Uczą się jak dbać o środowisko w codziennym życiu.

  • Poznają skutki niewłaściwego gospodarowania człowieka na ziemi.

    Przedszkole:

  • Wzbogacenie oferty edukacyjnej przedszkola.

  • Uatrakcyjnienie zajęć dydaktycznych.

  • Budowanie pozytywnego wizerunku przedszkola wśród dzieci, rodziców oraz środowiska, jako placówki dbającej o twórczy rozwój swoich wychowanków.

  • Rozpowszechnianie podjętych działań – publikacja na stronie internetowej.

    Rodzice:

  • Mają możliwość uczestnictwa w ciekawych zajęciach otwartych.

  • Budowanie więzi z dziećmi poprzez aktywny udział we wdrażanej innowacji.

  • Radość z wszechstronnego rozwoju dziecka.

  1. Ewaluacja.

    Istotnym elementem pracy pedagogicznej jest ewaluacja. Współczesne rozumienie ewaluacji to nie tylko kontrola, ocena czy zbieranie danych, to przede wszystkim refleksja własna ukierunkowana na rozwój .Kryterium oceny nie ejst stan wiedzy, ale jego praca zaangażowanie, postępy.

    Ewaluacja będzie polegała na:

  • analizie dokumentacji pedagogicznej,

  • zapisach w dzienniku zajęć,

  • sprawozdaniu ze sposobów realizacji zajęć,

  • obserwacji,

  • wystawie prac dzieci po zakończeniu kolejnych bloków,

  • frekwencji w zorganizowanym konkursie podsumowującym innowacje,

  • informacji zwrotnej od rodziców.

Działania te pomogą wyciągnąć wnioski, zaplanować pracę i ewentualnie zmodyfikować ją. Podjęta zostanie również decyzja o ewentualnej kontynuacji realizacji innowacji w przyszłym roku szkolnymi.

Najważniejsza jednak ewaluacja odbędzie się poza naszym zasięgiem, gdyż będzie dotyczyć dorosłego już człowieka – świetnie radzącego sobie w sytuacji zadaniowych, aktywnego przyjaciela przyrody i jego obrońcy dla następnych pokoleń.

IX. Podsumowanie

Dziecko w wieku przedszkolnym jest z natury ciekawe świata i charakteryzuje się potrzeba odkrywani swojego otoczenia. Pragnie badać, doświadczać, dociekać, manipulować, ale trzeba mu to umożliwić. Dlatego podstawową forma będzie odkrywanie przez zabawę twórczą, wynikającą z jego naturalnego rozwoju. Ponieważ zainteresowania przedszkolaków w dzisiejszych czasach wyprzedzają i przekraczają treści zawarte w programach nauczania ,jednym z celów jest pogłębienie treści programowych z zakresu otaczającego świata.

Dzięki innowacji sprawimy ze wyzwolimy i umocnimy procesy myślowe małego człowieka, wdrożymy do odważnego podejmowania działań, które rozbudza w nich twórczą, kreatywną postawę.

  1. Bibliorgaria:

1.John Woodward „Obserwuje i poznaje. Pogoda” MULTICO oficyna Wydawnicza

2.Anita Ganeri „Ciekawe dlaczego. Wieje wiatr i inne pytania na temat naszej planety”

3.Rosie Greenwood „Ciekawe dlaczego. Wulkany wybuchają i inne pytania na temat kataklizmów”

4.Encyklopedia wiedzy „Planeta Ziemia”

5.Derek Elson „Poznaj świat. Pogoda. Przewodnik po żywiołach, klimatach, kataklizmach i meteorologii” Oficyna Wydawnicza, Poznań

6.„Przedszkolak ekologiem”WOM, Katowice1996

7.”Edukacja ekologiczna w wieku przedszkolnym” , E, J. Frątczakowie

 

 

INNOWACJA PEDAGOGICZNA
programowo - metodyczna
Poznajemy Europę
Przedszkole Publiczne nr 4 w Łasku
im. Leśne Skrzaty

 

 

Nazwa placówki: Przedszkole Publiczne nr 4 w Łasku im. Leśne Skrzaty

Autor: Elżbieta Zalewska

Temat: Poznajemy Europę

Rodzaj innowacji: programowo – metodyczna

Realizator: społeczność przedszkolna

Data wprowadzenia: wrzesień 2018

Data zakończenia: czerwiec 2019

 

Zakres innowacji:

Adresatami innowacji są dzieci z Przedszkola Publicznego Nr 4 w Łasku.

Czas realizacji innowacji obejmuje rok szkolny 2018/19.

Innowację można kontynuować w następnym roku szkolnym.

Ma ona charakter otwarty, można ją nowelizować w zależności od potrzeb i możliwości dzieci.                                                                                                                                              
Nie ma określonej liczby godzin potrzebnych do zrealizowania zagadnień.

Realizacja może przebiegać okazjonalnie lub w zaplanowanych blokach tematycznych:

  • Poznajemy Polskę.
  • Poznajemy kontynent europejski.
  • Poznajemy symbole Unii Europejskiej.
  • Poznajemy wybrane kraje Unii Europejskiej.

To nauczyciel decyduje o wyborze treści ukazanych w poszczególnych blokach.

Zajęcia innowacyjne odbywać się będą w ramach:

  • zajęć dydaktycznych,
  • imprez okolicznościowych,
  • ciekawych spotkań,
  • zgodnie z inwencją nauczyciela i pomysłami dzieci.

 

Motywacja wprowadzenia innowacji:

Przedszkole jest pierwszym ogniwem systemu oświaty. W związku z czym ogólna wizja kształcenia w naszym kraju musi znaleźć odzwierciedlenie w pracy przedszkola.

Nauczyciel powinien być animatorem i współorganizatorem procesu kształcenia dzieci. Powinien uczyć dziecko zaspakajania swoich potrzeb poznawczych, pomagać mu w systematyzacji wiedzy zdobywanej samodzielnie i dokonywanie poznawczej syntezy. Dziecko spontaniczne i aktywne ma badać i odkrywać rzeczywistość, doświadczać i przeżywać, bo tak zdobywana wiedza ma największą wartość, jest pełniejsza i trwalsza.

Zajęcia przedszkolne są wspaniałą okazją do wprowadzania edukacji europejskiej.

Realizacja zadań z tego zakresu ma przede wszystkim charakter wychowawczy i służy zainteresowaniu dzieci Unią Europejską.

Nawiązując do zaciekawień dzieci i codziennych przeżyć stopniowo ukazywać coraz szerszy świat, poczynając od domu, regionu, kraju, aż do zagranicznych wędrówek.                                  

W myśl zasady, że przechodzimy od tego, co najbliższe dziecku do tego, co dalekie.

Punktem wyjścia do wprowadzania wiadomości o krajach Europy jest znajomość własnego kraju. Dopiero gdy zdobędziemy wiedzę o Polsce, możemy wyruszyć dalej.

Kolejnym krokiem jest wprowadzenie podstawowej symboliki Unii Europejskiej oraz pokazanie procesu integracji jako środka do zapewnienia bezpieczeństwa i rozwoju państw przy respektowaniu ich tożsamości narodowej. Ostatnim etapem jest poznawanie wybranych krajów Unii Europejskiej.

Przewodnikiem przedszkolaków po wybranych krajach Europy będzie maskotka Unii Europejskiej - Syriusz, który zadaje zagadki, włącza się do wspólnych zabaw, zachęca do określonych działań, jednym słowem towarzyszy dzieciom w każdej podróży.

Przygotowuję się do realizacji tej tematyki gromadziłam materiały, zbieram informacje dotyczące kultury, tradycji i zabaw europejskich dzieci. Ciekawym pomysłem będzie wykorzystanie tablicy interaktywnej, która pozwoli poznać to, czego nie można zobaczyć w rzeczywistości.  

Planuję włączyć w te poczynania rodziców, którzy bardzo chętnie przynoszą pamiątki i eksponaty z wakacyjnych podróży czy innych wyjazdów zagranicznych.

 

I. WSTĘP

 

Tematykę krajów europejskich podejmowałam w przedszkolu zawsze, chociażby przy omawianiu granic Polski czy okazji obchodów Dnia Dziecka, lub przy czytaniu bajek takich autorów jak H. Ch. Andersen, CH. Perrault czy bracia Grimm. Wówczas, gdy Polska stała się członkiem Unii Europejskiej temat narzuca się sam, gdyż same dzieci dopytują, dociekają wymuszając poniekąd częstsze i szersze realizowanie tematu. Niektóre przedszkolaki wędrują z rodzicami coraz dalej poza rodzinny dom i swoją ojczyznę, inne odkrywają świat z książek i telewizji. Wszystkie słyszą o krajach europejskich, o tym, że za granicami naszego kraju są inne kraje - także ciekawe i piękne. Uważam, że edukację europejską należy rozpocząć jak najwcześniej – na etapie edukacji przedszkolnej. Prowadząc ukierunkowane i systematyczne działania wpływamy na kształtowanie postaw społecznych, moralnych oraz światopoglądowych naszych wychowanków.

 

II. ZAŁOŻENIA OGÓLNE

 

Innowacja ,,Poznajemy Europę” skierowana jest do dzieci w wieku przedszkolnym.

Niniejsza innowacja ma na celu zainteresowanie i wyobrażenia o Europie, chęć poznania jej wielokulturowości oraz tolerancja i akceptacja dla inności. Na tej podstawie będzie można skutecznie ukazywać miejsce i rolę Polski w zjednoczonej Europie. Poznanie tematów dotyczących Europy ma dostarczyć interesujących, pożytecznych wiadomości i umiejętności oraz pięknych przeżyć.

Główne zalety jakie płyną dla dzieci z realizacji tej tematyki to przede wszystkim  kształtowanie człowieka otwartego i tolerancyjnego wobec ludzi innych narodowości oraz udział w ciekawych zajęciach, imprezach, spotkaniach i biesiadach.

Różnorodność form i metod pomogą dzieciom doświadczyć różnych sytuacji i układów interpersonalnych, by mogły w pełni rozwinąć swoją osobowość. Podstawową aktywnością dzieci będzie zabawa. Działalność dziecka będzie organizowana tak, aby bawiąc się zdobywały wiedzę.

III. CELE INNOWACJI

 

Cele ogólne:

  • Budzenie przywiązania i szacunku do ojczyzny.
  • Kształtowanie poczucia przynależności do Europy.                                                                                                                                                               
  • Budowanie i rozwijanie zainteresowań innymi kulturami europejskimi.
  • Kształtowanie szacunku do przedstawicieli różnych narodowości.

Cele szczegółowe:

  • Wprowadzanie dzieci w świat wspólnoty rówieśniczej.                                                     
  • Poznawanie swojego miasta.                                                        
  • Interesowanie się przyrodą, kulturą, tradycjami własnej miejscowości.                                                       
  • Kształtowanie umiejętności dostrzegania piękna własnego kraju, jego historii i osiągnięć.
  • Podkreślanie wagi świąt państwowych.
  • Stwarzanie sytuacji do szanowania symboli narodowych.                                                              
  • Bliższe poznanie Europy jako kontynentu.
  • Poznawanie symboli Unii Europejskiej.                                                                                                                                                                                                                                         
  • Poszerzenie wiedzy o wybranych krajach Unii Europejskiej w powiązaniu z położeniem geograficznym, walorami przyrodniczymi.
  • Zapoznanie z symbolami narodowymi krajów europejskich.
  • Przybliżenie tradycji kulturowych, kulinarnych i obyczajów niektórych krajów europejskich.
  • Przyswajanie wiedzy o życiu dzieci w innych krajach – zabawy, piosenki , tańce literatura.
  • Rozwijanie zainteresowań związanych z turystyką.                                                                                                                                                                                                                                      
  • Uczenie szacunku i tolerancji wobec ludzi różnych ras i religii
  • Rozwijanie tożsamości europejskiej.
  • Wdrażanie do podejmowania samodzielnych działań w celu zdobycia wiedzy.

                                                        

IV. METODY

 

Metody czynne:

  • metoda samodzielnych doświadczeń, polegająca na pobudzaniu własnej inicjatywy dziecka nawiązującego kontakty z otoczeniem;
  • metoda kierowania własną działalnością dzieci, polega na popieraniu przez nauczycielkę ich inicjatywy, wspomaganiu ich wysiłków w przezwyciężaniu trudności, podtrzymywaniu każdej samodzielnej obserwacji, udzielaniu potrzebnych wyjaśnień;
  • metoda zadań stawianych dziecku, które ono wykonuje samodzielnie, często z zaangażowaniem własnej pomysłowości;
  • metoda ćwiczeń utrwalających. polega na zachęcaniu dziecka do powtarzania poznanych czynności. Jej celem jest utrwalanie poznanych nawyków i umiejętności praktycznych.

Metody oglądowe: dokonywanie spostrzeżeń poprzez: słuch, dotyk, wzrok.

  • udostępnianie sztuki/dzieła plastyczne, przestawienia teatralne, ilustrowane artystycznie utwory literackie, koncerty muzyczne.

Metody słowne:

  • rozmowy, opowiadania, gawędy, zagadki; dzieci mogą uczyć się na pamięć nieskomplikowanych tekstów, wierszy i piosenek;
  • sposoby społecznego porozumiewania się; to ocena postępowania dziecka;
  • metody żywego słowa, która pobudza uczucia i procesy poznawcze, działają na wyobraźnię i motywację dziecka.

Do realizacji programu będą wykorzystywane elementy różnych technik i nowatorskich metod, między innymi:                                                                                                

  • Drama – wykorzystanie prostych ćwiczeń dramowych, wprawek gramatycznych oraz innych form teatralnych, takich jak: układanie opowiadań, tworzenie tekstów melodii, ilustrowanie zwrotek wiersza ruchem i wytworem plastycznym, malowanie obrazów słowami.                      
  • Technika „burzy mózgów” – jest to popularna i najczęściej stosowana technika w celu pobudzenia do kreatywnego myślenia.                                                                                     
  • Kreatywne rysowanie – metoda ta rozwija wyobraźnię dziecka. Polega ona na przekształceniu konturowego rysunku określonego przedmiotu.
  • Metoda Batii Strauss:

- wykorzystaniu elementów ruchu, tańca, gestów, śpiewu, gry na prostych instrumentach perkusyjnych;

- stwarza dzieciom możliwość zabawy z muzyką przez co staje się lubiana i chętnie słuchana.

Formy:

 

  • zespołowa,
  • zbiorowa,
  • indywidualna.

 

 

V. ŚRODKI DYDAKTYCZNE:

 

Środki dydaktyczne to przedmioty dostarczające bodźców zmysłowych i urządzenia techniczne. Służą wzbogaceniu czynności nauczyciela i dziecka. Pełnią ważną rolę w rozwoju wyobrażani, myślenia, spostrzegania, wpływają na lepsze i szybsze opanowanie wiadomości i umiejętności.

  • środki słowne – książki, czasopisma dla dzieci, teksty drukowane;
  • środki wzrokowe - mapy, modele, globus, ilustracje;
  • środki słuchowe- płyty CD, instrumenty muzyczne;
  • środki audiowizualne – tablica interaktywna, komputer , odtwarzacz;
  • środki manipulacyjne: karty, domino, gry planszowe, loteryjki itp.

IV. TREŚCI NAUCZANIA

 

 

Zagadnienia zostały opracowane w oparciu o podstawę programową. Są one kontynuacją, uzupełniają ją i poszerzają społeczny i poznawczy obszar rozwoju dziecka.                                    

Przewidziano realizację 4 bloków tematycznych.

  • Poznajemy Polskę.
  • Poznajemy kontynent europejski.
  • Poznajemy symbole Unii Europejskiej.
  • Poznajemy wybrane kraje Unii Europejskiej.

Blok tematyczny

Treści nauczania i sposoby realizacji

Oczekiwane rezultaty

(dziecko….)

Poznajemy Polskę

Poznawanie przedszkola: rozkład pomieszczeń, droga ewakuacyjna.

Znajomość nazwy przedszkola, hymnu przedszkola i jego adresu.

Ustalenie zasad zachowania w przedszkolu – kontrakt grupy.

Zaprzyjaźnienie się i   nawiązanie życzliwych kontaktów                                     z rówieśnikami.

Słuchanie utworów literackich                         o wymowie moralnej.

Interesowanie się historią i tradycjami swojej rodziny na podstawie rozmów rodzinnych, opowieści starszych, zdjęć.

Interesowanie się pracą zawodową swoich bliskich.

Udział dzieci i członków rodziny w spotkaniach, uroczystościach imprezach grupowych                                     i przedszkolnych.

Wykonywanie upominków i obdarowywanie nimi najbliższych.

Zwiedzanie miasta, poznawanie nazw ulic, miejsc pamięci narodowej, instytucji – spacery, wycieczki, albumy.

Poznawanie historii swojego miasta.

Poznawanie herbu Łasku i legendy związanej z dziejami Łasku.

Nawiązywanie współpracy   z instytucjami użyteczności publicznej.

Poznawanie nazw okolicznych miejscowości, miast.

Definiowanie pojęcia – Polska.

Zapoznanie z mapą Polski, określanie położenia Polski na mapie Europy.

Praca z mapą Polski – poznawanie różnymi różnych regionów, krajobrazów oraz rzek Polski.  

Poznawanie symboli narodowych - utrwalanie ich znajomości w pracach plastycznych.

Rozmowy na temat istoty świąt państwowych.                                    

Poznawanie Warszawy i nazw dawnych stolic Polski w oparciu                        o filmy edukacyjne, foldery, pocztówki.

Słuchanie wierszy legend związanych z wydarzeniami historycznymi.

Prezentacja sławnych Polaków                       i dziedzin w których się wsławili - poszukiwanie informacji.

Oglądanie eksponatów ludowych                     i poznawanie ich przeznaczenia.

Słuchanie i śpiewanie piosenek                       i przyśpiewek ludowych.

Nauka tańca ludowego.  

Kultywowanie tradycji świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocy.

Zna pomieszczenia przedszkola i drogę ewakuacyjną.

Zna nazwę i adres przedszkola.

Nawiązuje kontakty                         i współdziała w grupie.

Dostrzega wartości przyjaźni.

Wypowiada się na temat utworów literackich, ocenia postępowanie bohaterów.

Potrafi opowiedzieć o pracy zawodowej rodziców, dziadków.

Odczuwa uczucie radości                       z możliwości dawania: przygotowywanie upominków, wspólne organizowanie uroczystości i imprez.

Nazywa swoje miasto.                                     Zna miejsca użyteczności publicznej.

Zna swój adres zamieszkania.

Interesuje się swoją miejscowością.                                            

Rozpoznaje herb Łasku.

Podaje nazwę swojego miasta i miast leżących w regionie.      

Podaje nazwę swojej ojczyzny.

Zna nazwy największych miast i rzek polskich.                    

Wskazuje na mapie różne regiony Polski, rzeki.                                              

Zna i nazywa symbole własnego kraju (barwy, hymn, godło).                               Wie, czym są symbole narodowe.

Czuje dumę z bycia Polakiem.

Zna nazwę stolicy Polski.

Interesuje się historią Polski.

Interesuje się sławnymi ludźmi z dziedziny nauki, muzyki, sportu.

Zna podstawowe kroki wybranego tańca ludowego.

Zna podstawowe tradycje związane ze świętami.

Poznajemy kontynent europejski

Określanie na globusie położenia Europy.

Zapoznanie z mapą Europy.

Zapoznanie dzieci z mitem o Europie.                                              

Poznanie Hymnu Europy.                                  

Podstawowe dane na temat kontynentu - kraje położone w Europie.                                        

Określanie położenie Polski na mapie Europy, wskazywanie państw sąsiadujących z Polską.

                                                                                            

Nazywa sąsiadów Polski.

Podaje nazwę Hymnu Europy.

                                               Wskazuje Polskę na mapie Europy.

Poznajemy symbole Unii Europejskiej

Prezentacja flagi Unii Europejskiej – omawianie jej wyglądu, przeliczanie gwiazdek, wyjaśnianie ich symboliki.                               

Wypełnianie konturu flagi zgodnie z przyjętą kolorystyką.                                

Dzień Europy - wyjaśnienie symboliki tego święta (co roku 9 maja świętujemy pokój i jedność w Europie).                                               

Zapoznanie z maskotką Unii Europejskiej.                                    

Paszport Europejski – opis dokumentu.                                  

Motto Unii Europejskiej - „Zjednoczona w różnorodności” - wyjaśnianie dzieciom, że aby zapewnić pokój i dobrobyt oraz chronić bogactwo kultur, tradycji             i języków w Europie, Europejczycy powinni działać wspólnie.

                                         Rozpoznaje flagę Unii Europejskiej.

Wykonuje flagę zgodnie                                  z wzorem.

Rozpoznaje i nazywa   maskotkę Unii Europejskiej.

Poznajemy wybrane   kraje Unii Europejskiej

Zapoznanie dzieci z ,,Bajką o Unii Europejskiej”

Poznawanie nazw niektórych krajów Unii Europejskiej.                                 

Zapoznanie z walutą Unii Europejskiej

Poznawanie stolic tych państw i ciekawych miejsc.                                

Określanie ich położenia na mapie i wytyczanie tras podróży.

Prezentowanie i wykonywanie różnymi technikami plastycznymi flagi omawianego kraju.

Wyszukiwanie informacji, ciekawostek, na temat omawianego kraju.                                                

Tworzenie gazetek tematycznych na temat poznawanego kraju.                                                    

Wykonywanie prac plastycznych, albumów, przedstawiających cech charakterystyczne danego kraju- przyroda, zabytki, zwyczaje, kultura, tradycje, sztuka.                                                                          

Zabawy konstrukcyjne: budowanie np. Colosseum, Wieża Eiffla, zamek Tower itp.                                                    

Zabawy tematyczne z wykorzystaniem powstałych budowli.                                    

Organizowanie zabaw inspirowanych kulturą danego państwa.              

Spotkanie z rodzicami, osobami wyjeżdżającymi za granicę – wspólne oglądanie zdjęć, pamiątek , słuchanie ciekawostek.                                                                          

Nauka podstawowych zwrotów w językach poznawanych krajów typu: tak, nie, proszę, dziękuję, dzień dobry, do widzenia w toku codziennych czynności, zabaw tematycznych.

Spotkanie z lektorami języków obcych.                                                

Prezentacja obrazów wybranych malarzy.

Poznawanie słynnych kompozytorów.

Słuchanie muzyki poważnej                                                                               i rozrywkowej pochodzącej z poznawanych krajów.

Interpretacja ruchowa muzyki związanej z danym krajem, tworzenie opowieści ruchowych.                            

Nauka piosenek o różnych krajach.                                        

Poznawanie potrawy charakterystycznych dla każdego.                                                                    

Pomoc w przygotowaniu potraw.                                      

Poznawanie wybranych nazwisk pisarzy literatury dziecięcej jak Jakub i Wilhelm Grimm, Charl Perrault,        J.H. Andersen.                            

Odgrywanie ról postaci z bajek- udział w takich formach jak drama, inscenizacja, przedstawienie.

Wykonuje prace plastyczne różnymi technikami odzwierciedlające treść bajek, baśni.                            

Organizowanie zabaw dziecięcych z danego kraju. 

Słucha utworów   literackich związanych z Unią                                  Europejska.

Nazywa niektóre kraje Unii Europejskiej.

Kojarzy charakterystyczne obyczaje, święta, tradycje                             z danym krajem.

Przedstawia ciekawostki kulinarne, techniczne , przyrodnicze związane                           z danym krajem.

Jest zainteresowany zabytkami.

                                                 Chętnie uczestniczy                                w zabawach konstrukcyjnych, tematycznych, dydaktycznych w oparciu o poznawany kraj.

Jest zainteresowany ciekawostkami o innych krajach, przyrodą, krajobrazami.

Chętnie uczy się podstawowych zwrotów poznawanego kraju.

Jest zainteresowany   sławnymi ludźmi z dziedziny kultury, nauki, sportu.

Słucha muzyki poważnej, odzwierciedla tempo, nastrój

poprzez ruch.

Wykonuje improwizacje ruchowe do muzyki.

Chętnie uczy się piosenek                       o poznawanym kraju.

Potrafi opowiedzieć                      o potrawach z danego kraju.

Słucha z zainteresowaniem bajek różnych autorów.

Zna wybrane baśnie i bajki                         z Europy.

Chętnie uczestniczy                                             w zabawach parateatralnych.

Wykonuje prace plastyczne związane tematycznie                                     z danym krajem.

 

Do realizacji innowacji Poznajemy Europę można wybrać najbardziej charakterystyczne kraje Unii Europejskiej np. Niemcy – nasz zachodni sąsiad, Francję, Hiszpanię, Holandię, Włochy, Austrię, Grecję. Wybór zależy od nauczyciela i zainteresowań dzieci.

 

VII. PRZEWIDYWANE OSIĄGNIĘCIA (KORZYŚCI WDRAŻANIA INNOWACJI)

 

Dzieci:

  • zdobywają wiedzę w sposób kreatywny - są współorganizatorami działań;
  • pobudzają wyobraźnię - poznają coś nowego, niezwykłego, czasami odległego;
  • mają pomysły na poszukiwani i zdobywanie wiedzy;
  • realizują swą kreatywność poprzez różne aktywności: słowną, muzyczną, ruchową, plastyczną, techniczną;
  • czerpią i okazują radości w trakcie podejmowania wspólnych działań;
  • uczą się tolerancji i poszanowania dla inności.

Nauczyciel:

  • doskonali warsztat pracy;
  • podnosi jakość nauczania;
  • poszerza wiedzę i umiejętności dzieci w zakresie treści zawartych w podstawie programowej;
  • rozbudza u dzieci uczucia patriotyczne;
  • kształtuje u dzieci postawy społeczne;
  • rozpowszechnia podjęte działania – publikacje.

Przedszkole:  

poszerzenie oferty edukacyjnej;

  • wychodzenie naprzeciw oczekiwaniom rodziców.

Rodzice:

  • mają możliwość uczestnictwa w ciekawych zajęciach, spotkaniach i imprezach;
  • zacieśniają więzi z przedszkolem;
  • czują się ważnymi partnerami w pracy dydaktyczno – wychowawczej.

VII. EWALUACJA

Ewaluacja będzie polegała na:

  • analizie dokumentacji pedagogicznej,
  • zapisy w dzienniku zajęć,
  • sprawozdanie ze sposobu realizacji,
  • twórczość plastyczna, muzyczna i teatralna dzieci,
  • quizy,
  • imprezy,
  • informacja zwrotna od rodziców.

Szczegółowa analiza metod i technik badawczych pozwoli ocenić stopień realizacji zamierzonych celów. Działania te pomogą wyciągnąć wnioski, zaplanować pracę i ewentualnie zmodyfikować metody pracy. Podjęta zostanie także decyzja o ewentualnej kontynuacji innowacji w tej grupie. Wszystkie wyniki i uwagi zostaną opracowane w sprawozdaniu oraz udostępnione dyrektorowi przedszkola.

VIII. UWAGI KOŃCOWE

Niniejsza innowacja ma na celu zaprezentowanie korzyści płynących z poszerzania wiedzy dzieci z zakresu edukacji europejskiej. Realizacja treści zależy od indywidualnego rytmu rozwoju dziecka oraz warunków w jakich on wzrasta, a także od nauczyciela – bacznego obserwatora. Innowacja został opracowany w myśl idei podmiotowości. Jest to właściwość edukacji nastawionej na stymulowanie indywidualnego rozwoju każdego dziecka zgodnie z jego możliwościami. Nie stawia wobec wszystkich dzieci tych samych wymagań. Opiera się na aktywności wychowanków.

Pamiętajmy, że propagując wśród dzieci elementarną wiedzę o Europie, kształtujemy poczucie jedności europejskiej i zwracamy uwagę na to, co nas odróżnia od innych narodów, a co nas z nimi łączy.

 

IX. BIBIOGRAFIA:

1. Ustawa z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz     1943 ze zm.) - art. 22 ust. 2 pkt 6.

2. Ustawa z 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 60) - art. 15 pkt 29b.

3. Ustawa z 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz.U. z 2017 r. poz. 59).

4. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 9 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej przez publiczne szkoły i placówki (Dz.U. z 2002 r. nr 56, poz. 506 ze zm.).

5. Strony www. – publikacje edukacje:

- Bliżej przedszkola,

- Wychowanie Przedszkolne,

- Chomikuj,

- Klub Europejski – Wesołej Jedynaczki,

- Przedszkolak. pl

- Edux.pl

6. Dębska. K. , Najmłodsi w Europie, czyli podróże z Misiem Unikiem, Toruń 2004

7. Fechner-Sedzicka I., Główczewska D., 111 zabaw w edukacji europejskiej, Toruń 2003.

8.   Plany pracy dla przedszkola – RABE, Warszawa

Zajęcia wspierające rozwój prowadzone są indywidualnie przez pedagoga z dziećmi wymagającymi dodatkowego wsparcia.. Ich celem jest usprawnianie zaburzonych funkcji poznawczo-motorycznych i wyrównywanie deficytów rozwojowych.

Zajęcia prowadzone są wg harmonogramu.

Prowadząca: Mariola Wyrwas - Witusik

Profilaktyka logopedyczna – jak pomóc dziecku w prawidłowym rozwoju mowy

Mowa – właściwa tylko ludziom – pozwala nam w pełni funkcjonować w społeczeństwie. Na co dzień zwykle nie dostrzegamy jej wartości. Tego, że jest najbardziej podstawową, najważniejszą formą komunikacji z otoczeniem, że umożliwia nam nie tylko kontakt z ludźmi, ale także wyrażanie własnych myśli, uczuć, przeżyć, pragnień. Zazwyczaj nie doceniamy też tego, że rozumiemy, co mówią do nas inni oraz co mówimy my sami.

Mowa nie jest umiejętnością wrodzoną.

Jest nabywana w dzieciństwie i uzależniona od wielu czynników: Prawidłowy słuch - podstawowym i niezbędnym warunkiem rozwoju mowy jest prawidłowy słuch. Ucho kształtuje się bardzo wcześnie, a słuch jest zmysłem najlepiej rozwiniętym w pierwszych trzech miesiącach życia – po urodzeniu dziecka jest całkowicie dojrzały i gotowy do pracy. Mówmy do dziecka - przez pierwsze lata słownik językowy i muzyczny dziecka zależy przede wszystkim od różnorodności wypowiadanych do niego słów, przeczytanych książek, wypowiadanych wierszyków, zabaw słownych. Jest intensywny, gdy ćwiczymy go w toku naturalnej, swobodnej rozmowy.

Chęć komunikowania się - im większe pragnienie komunikowania się z otoczeniem, tym większa motywacja do nauki mowy. Kontakt z rówieśnikami - im częstsze są kontakty dziecka z rówieśnikami, tym większa jest jego motywacja do prawidłowego mówienia.

Od karmienia do mówienia

Sposób karmienia noworodków, niemowląt i małych dzieci rzadko bywa wiązany przez rodziców z późniejszym rozwojem mowy. Jest to jednak czynnik mający ogromne znaczenie dla rozwoju aparatu artykulacyjnego, bowiem te same ruchy wykonywane podczas jedzenia i picia będą obecne w trakcie artykulacji.

Karmienie naturalne piersią jest istotne dla rozwoju fizycznego, immunologicznego i intelektualnego dziecka. Jest to najlepsze i najprzyjemniejsze ćwiczenie aparatu artykulacyjnego. Umiejętność gryzienia i żucia  to podstawowy etap w rozwoju umiejętności czucia buzi, jej wnętrza, warg, dziąseł. Podawanie różnorodnych produktów i konsystencji (pokarmy zmiksowane i rozdrobnione) stymuluje się pracę narządów artykulacyjnych i mięśni biorących udział w procesie mówienia. Zbieranie pokarmu ustami z łyżeczki nauczy dziecko domykania warg. Ważne jest żeby od początku przyzwyczajać starsze niemowlę do picia z kubeczka. Dziecko,  ściągając płyn z kubeczka, używa do tego wszystkich mięśni ust, policzków, żuchwy, języka. Kolejnym etapem jest nauka picia przez słomkę. Przy prawidłowej technice pracuje mięsień okrężny ust oraz te bardziej odległe. Jest to doskonałe ćwiczenie usprawniające mięśnie twarzoczaszki, co wpływa na umiejętność artykułowania dźwięków. Picie przez rurkę pomaga także w kształtowaniu długości fazy wdechu i wydechu. Do prawidłowej artykulacji potrzebny jest nam długi wydech. Pijąc przez rurkę ćwiczy się także kontrolę i dystrybucję powietrza – całą mechanikę oddychania.

Wpływ ssania smoczka lub kciuka na mowę dziecka

Ssanie, czyli jeden z najważniejszych odruchów potrzebnych do przetrwania, służy również maluchowi jako naturalny środek uspokajający.

Jednym z najlepszych przyjaciół dla niemowlaka jest smoczek, a następnie kciuk. Zastanówmy się, jakie skutki przynosi ich nadużywanie.

Prawidłowo rozwijające się niemowlę powinno z czasem zmienić sposób połykania. Z układania języka jedynie w przód i tył, dziecko powinno starać się unosić go do góry, w kierunku podniebienia. Blokowany smoczkiem czy kciukiem język, nie ma możliwości wzniesienia się i jest ciągle ułożony na dnie jamy ustnej.

Dzieci zaprzyjaźnione ze smoczkiem lub kciukiem są w pewnym stopniu narażone na wady zgryzu i deformacje podniebienia.

Nieustanne ssanie smoczka czy kciuka w dużej mierze zmniejsza napięcie mięśni warg, kłopotliwe będzie zaciśnięcie ust, a co za tym idzie, dziecko w przyszłości może mieć problemy z artykulacją głosek .

Maluch, który ciągle będzie miał coś w buzi, nie będzie zainteresowany kontaktem werbalnym z otoczeniem. Warto pamiętać, że okres gaworzenia i głużenia ma ogromne znaczenie w późniejszym okresie rozwoju mowy. Należy zadbać o to, by w pierwszych miesiącach życia do dziecka nieustannie mówić albo śpiewać. Smoczek działa uspokajająco na dziecko, ale również na rodzica, który potrzebuje chwili spokoju i wytchnienia.

Trzeba jednak pamiętać, jakie konsekwencje idą w parze z jego ssaniem.

Z czasem powinno się ograniczyć jego podawanie i należy uważać, aby dziecko nie zastąpiło go kciukiem.

Zdaniem większości pediatrów, dobry moment na odzwyczajanie malucha od smoczka pojawia się, gdy dziecko ma 3-6 miesięcy. W tym wieku odruch ssania nie jest już tak silny, a uwagę dziecka można łatwo odwrócić piosenką lub pokazywaniem mu różnych przedmiotów. Nieco później, około siódmego miesiąca życia niemowlę nabywa wiele nowych umiejętności i smoczek przestaje być atrakcyjny. Przełomowe są również pierwsze urodziny dziecka. Roczny maluch zaczyna chodzić i intensywniej poznawać otaczający go świat, a smoczek staje się niepotrzebny.

 

Opracowała: Elżbieta Zalewska

Rola rodziców w terapii logopedycznej

Terapia logopedyczna to ciężka systematyczna praca, to  szereg mozolnych, powolnych i żmudnych działań. Wymaga pełnego zaangażowania, poświecenie czasu i ciężkiej pracy zarówno logopedy, dziecka i jego rodziców. Zadaniem logopedy jest konsekwentne prowadzenie ćwiczeń, poszukiwanie najróżniejszych możliwości rozwiązania problemów. Gabinet logopedy to miejsce diagnozy, pierwszych ćwiczeń i wskazówek. Najważniejsza część terapii to praca rodzica z dzieckiem w domu. Rodzic musi stać się partnerem i osiągnąć świadomość celowości różnorakich zabiegów terapeutycznych mających na celu usprawnienie sprawności językowej jego dziecka. Wzajemna współpraca terapeuty i rodzica stymuluje rozwój dziecka.

Dzieci, których rodzice współpracują z terapeutą,  angażują się w ćwiczenia, dużo szybciej kończą terapię i skuteczniej pozbywają się zaburzeń.

Brak wspólnego działania lub mały jego zakres może powodować wydłużenie czasu terapii, a czasami wręcz nie przezwyciężenie problemów w zakresie sprawnej komunikacji werbalnej dziecka. Często ma swoje odbicie na nabywaniu umiejętności edukacyjnych oraz ma wpływ na rozwój emocjonalny dziecka. Rodzic, który nie jest zaangażowany w trapię  nie zdaje sobie sprawy jakich trudności doświadcza jego dziecko i zwykle towarzyszy mu błędne myślenie, że kłopoty z mówieniem ( na każdym poziomie), same miną „ że dziecko z tego wyrośnie” lub „ przejdzie samo”. Jednakże poza zaangażowaniem rodzica, istotna jest również sama motywacja dziecka. Chęć pacjenta do pracy, przy jednoczesnym zaangażowaniu opiekunów, tworzy optymalne warunki terapeutyczne. Dziecko musi nauczyć się systematyczności w ćwiczeniach oraz cierpliwości. Terapia logopedyczna to proces długotrwały, ponadto ćwiczenia narządów mowy są trudne. Niska motywacja dziecka do ćwiczeń wpływa niekorzystnie na proces terapeutyczny.

Logopeda jest tylko przewodnikiem który, podpowiada, pokazuje, jak pracować, by osiągnąć efekt.

To rodzice są najważniejsi.

  • rodzice muszą być w stu procentach oddani terapii logopedycznej swojego dziecka i nie liczyć, że jedno spotkanie w tygodniu rozwiąże problem;

  • rodzice są specjalistami „od swojego dziecka” i to od Rodziców zależy, jaką relację budują z dzieckiem i jak ją wykorzystują do logopedycznych ćwiczeń domowych;

  • rodzice pozostają w obowiązku dopilnowania swojej pociechy w codziennych zadaniach terapeutycznych, by wpływać na skuteczność spotkań logopedycznych.

Porady logopedy dla rodziców:

Droga Mamo, Tato!

  • Jeżeli Wasze dziecko ma kłopoty  logopedyczne, pamiętajcie, że nie wystarczą same ćwiczenia u logopedy, bez Waszego zaangażowania każda terapia skazana jest na porażkę.

  • Wystarczy chęć i dziesięć minut dziennie.

  • Ustawienie aparatu artykulacyjnego odbywa się do 13 roku życia i w tym okresie korygowanie wad wymowy przebiega bez większych stresów i problemów. Później w terapię logopedyczną trzeba włożyć dużo wysiłku.

  • Im wcześniej zaburzenia mowy zostaną wykryte i ustalony tok postępowania, tym terapia będzie skuteczniejsza.

  • Niestety mowa w dużej mierze wpływa na całokształt rozwoju dziecka, a szczególnie na jego powodzenia w szkole.

  • Pozwólcie robić dziecku miny przed lustrem -  ćwiczcie język, wargi i żuchwę.

  • Bądźcie cierpliwi i opanowani. Terapia logopedyczna musi potrwać. Na efekty trzeba będzie poczekać, ale na pewno przyjdą.

  • Dostrzegajcie nawet najmniejszy sukces dziecka i cieszcie się razem z nim. Pozytywne motywowanie wzmacnia terapię, ale daje też dziecku poczucie pewności i wiary we własne możliwości.

  • Nie korygujcie wymowy dziecka przy kimś.

  • Ćwiczyć można wszędzie: w domu, samochodzie, na spacerze i podczas każdej okazji.

  • Nie zmuszajcie dzieci do ćwiczeń podczas choroby czy złego samopoczucia.

  • Sprawcie, aby ćwiczenia logopedyczne nie tylko korygowały wymowę, ale również rozwijały jego słownictwo, wyobraźnię jasność wyrażania myśli i emocji.

  • Czytajcie dziecku krótkie wierszyki, rymowanki i powtarzajcie je z nim.

Bibliografia:

1. Antos D. Demel G. Styczk I., Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy,

Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa

2. Demel G. Elementy logopedii, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1979

Opracowała: Elżbieta Zalewska


Profilaktyka logopedyczna

Nowoczesna profilaktyka logopedyczna to całokształt form organizacyjnych oraz treści, metod, zasad i środków tworzących integralną strukturę służącą popularnonaukowemu rozpowszechnieniu wszechstronnej wiedzy dotyczącej:

  • istoty mowy jako aktu komunikacji językowej,
  • sposobów podnoszenia kultury mowy,
  • sposobów stymulacji rozwoju mowy u dzieci,
  • sposobów zapobiegania zaburzeniom mowy.

Celem profilaktyki logopedycznej jest zapobieganie powstawaniu wad oraz wspomaganie rozwoju mowy dziecka.

Rozwój mowy należy pobudzać począwszy od urodzenia dziecka. Dobre rezultaty przynosi zachęcanie dziecka do mówienia, choćby miały to być tylko pojedyncze głoski bądź sylaby, jak w początkowym etapie rozwoju mowy.

Warto wspierać dziecko w nabywaniu prawidłowych nawyków ssania, żucia i połykania. W okresie wyrastania siekaczy mlecznych powinno się karmić dziecko łyżeczką oraz podawać np. biszkopty w celu wyćwiczenia czynności odcinania i żucia pokarmów.

Należy zminimalizować ssanie smoczka, zbyt długie ssanie upośledza zgryz.

Konieczne jest zwrócenie uwagi na sposób oddychania przez dziecko. Oddychanie ustne, zwłaszcza podczas snu, w trakcie którego dziecko chrapie i wybudza się, powinno wzbudzić niepokój.

Bardzo ważne jest kontrolowanie słuchu dziecka, a także wspomaganie słuchu mownego.

W profilaktyce logopedycznej istotną rolę odgrywają ćwiczenia ortofoniczne.

Współczesna literatura wyróżnia dwa rodzaje ćwiczeń ortofonicznych.

Pierwszy z nich to ćwiczenia wstępne, nazywane również przygotowującymi, do których zaliczamy:

  • ćwiczenia oddechowe,
  • ćwiczenia fonacyjne,
  • ćwiczenia logarytmiczne,
  • ćwiczenia słuchowe,
  • ćwiczenia usprawniające narządy mowy.

Drugi rodzaj ćwiczeń ortofonicznych to ćwiczenia bezpośrednio związane z procesem mówienia, czyli ćwiczenia artykulacyjne.

Przykłady ćwiczeń oddechowych:

  • wąchanie kwiatka,
  • dmuchanie na waciki i piórka zawieszone na nitkach,
  • naśladowanie szumu wiatru,
  • chłodzenie gorącej zupy na talerzu (ręce ułożone na kształt głębokiego talerzu) – dmuchanie ciągłym strumieniem,
  • wąchanie kwiatka,
  • odtajanie zmarzniętej szyby – chuchanie (długie); chuchanie na ręce bo zmarzły,
  • wykonywanie dmuchanych obrazków za pomocą kartki z plamą farby, którą dziecko rozdmuchuje za pomocą słomki,
  • ćwiczenia na rozruszanie przepony śmieją się – naśladowanie śmiechu różnych ludzi:
    - panowie: ho, ho, ho,
    - panie: ha, ha, ha,
    - dziewczynki: hi, hi, hi,
    - staruszki: he, he, he.

Przykłady ćwiczeń fonacyjnych:

  • zabawy w echo, które odpowiada coraz ciszej i ciszej, powoli i rytmicznie,
  • naśladowanie szeptem głosów z otoczenia, instrumentów muzycznych,
  • śpij laleczko – kilkakrotne powtarzanie tej samej głoski: usypianie lalki- aaa,
  • płacz lalki - uuu,
  • zdziwiony pajacyk – ooo,
  • koziołek śpiewa lalce kołysankę - eee,
  • myszka chce uciszyć lalę- iii, ,
  • małpka martwi się płaczem lalki - yyy
  • naśladowanie szumu wiatru; ćwiczenia wykonujemy na jednym wydechu,
  • jesiennego chłodnego – przedłużona artykulacja głoski sssssssssssss

Przykłady ćwiczeń logorytmicznych:

  • Motyle – (wstążeczki na przeguby rąk, krążki) - dzieci– „motylki” przykucają na „kwiatkach” – krążkach porozkładanych na dywanie. Gdy pojawi się muzyka „motyle” fruwają nad łąką pomiędzy „kwiatami”, szeroko poruszając ramionami. Na przerwę w muzyce „motyle” nsiadają na „kwiatkach”, ruszając nadal skrzydełkami. Po chwili ponownie słychać muzykę i zabawa trwa nadal.
  • Piłka w kole – (duża piłka plażowa) - dzieci ustawione w kole, w pozycji siadu rozkrocznego, z rękami wzdłuż tułowia i dłońmi opartymi o podłogę, podają miedzy sobą piłkę, odpychając ją prawą lub lewą stopą albo obunóż w taki sposób, by nie znalazła się poza obwodem koła.
  • Wesoły Pinokio – dzieci naśladują chód ludzika z drewna: 1) chodzą na prostych nogach, 2) biegają w różnym tempie (np. 4 kroki szybko, 4 – powoli), 3) dotykają palców do podłogi przed zrobieniem każdego kroku, 4) podskakują na jednej nodze lub obunóż.

Przykłady ćwiczeń słuchu fonematycznego:

  • rozpoznawanie różnych dźwięków,
  • naśladowanie wystukiwanego rytmu,
  • wydzielanie sylab w wyrazach,
  • wyodrębnianie sylaby na początku i na końcu wyrazu,
  • tworzenie łańcuchów sylabowych – końcowa sylaba jednego wyrazu staje się początkową następnego, np. mata, tata, tama, mała, łata,
  • wyodrębnianie spółgłoski początkowej,
  • wyodrębnianie spółgłoski końcowej,
  • tworzenie łańcuchów spółgłoskowych –
  • końcowa spółgłoska jednego wyrazu staje się początkową następnego, np. mak, kot, tor, rak.

Przykłady ćwiczeń usprawniających wargi, język, podniebienie miękkie, dolną szczękę oraz policzki.

Ćwiczenia warg:

  • nakładanie dolnej wargi na górną i górnej na dolną,
  • zaciskanie warg, przesuwanie kącików ust w prawo i w lewo,
  • układanie warg w „ryjek”,
  • wciąganie policzków i cmokanie,
  • przesyłanie całusków, ściąganie i rozciąganie warg,
  • wyrywanie kartki papieru z zaciśniętych warg,
  • parskanie.

Ćwiczenia języka

  • wysuwanie i chowanie języka do jamy ustnej,
  • dotykanie językiem wargi dolnej i górnej kierowanie czubka wąskiego języka w kąciki ust,
  • oblizywanie zębów ruchem okrężnym, przesuwanie czubkiem języka po wewnętrznej i zewnętrznej stronie górnych zębów,
  • dotykanie językiem poszczególnych zębów – liczenie zębów,
  • rozpłaszczanie języka – „łopata” masowanie językiem podniebienia,
  • przysysanie języka do podniebienia,
  • mlaskanie,
  • kląskanie.

Ćwiczenia podniebienia miękkiego:

  • ziewanie z opuszczoną nisko dolną szczęką,
  • chrapanie na wdechu i wydechu,
  • przenoszenie skrawków papieru za pomocą słomki,
  • chrząkanie,
  • kaszlenie z wysuniętym na zewnątrz językiem,
  • chuchanie przy szeroko otwartych ustach i czubku języka na dole.

Ćwiczenia dolnej szczęki:

  • opuszczanie i unoszenie dolnej szczęki,
  • ruchy dolnej szczęki w prawo i w lewo przy rozchylonych i złączonych wargach,
  • ruchy szczęki dolnej w prawo i w lewo z wyraźnym zaznaczeniem pozycji środkowej,
  • chwytanie górnej wargi dolnymi zębami, naśladowanie ziewania,
  • naśladowanie żucia trawy przez krowę.

Ćwiczenia policzków:

  • wydymanie policzków jak balonik,
  • wciąganie do wewnątrz jak króliczek,
  • napinanie policzków wraz z wargami,
  • masowanie policzków językiem od wewnątrz,
  • masowanie policzków na zewnątrz dłońmi,
  • ruchem okrężnym.

Bibliografia:

D. Antos, G. Demel, I. Styczek, Jak usuwać seplenienie i inne wady wymowy, Warszawa 1971.
E. Chmielewska, Zabawy logopedyczne i nie tylko, Kielce 1996.
K. Datku - Czerniak, Zabawy i ćwiczenia logorytmiczne dla dzieci przedszkolnych, Elbląg 1994.
G. Demel, Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, Warszawa 1983.
G. Demelowa, Elementy logopedii, Warszawa 1979.
D. Emiluta-Rozya, Wspomaganie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym, Warszawa 1994.
E.M. Skorek, 100 tekstów do ćwiczeń logopedycznych, Gdańsk 2005.

Opracowała: Elżbieta Zalewska

MOTYLKI TO MY

Do grupy III – integracyjnej „MOTYLKI” uczęszcza w roku szkolnym 2018/2019 - 19 dzieci (w tym 3- dzieci wymagających kształcenia specjalnego). Dla dzieci jest to drugi rok edukacji przedszkolnej. W tym roku pracujemy w godzinach 7.30 – 15.30 , natomiast do 7.30 i po 15.30 dzieci schodzą się i rozchodzą w grupie „Jeżyki”.

Jesteśmy milusińskie pięciolatki. Każdego dnia odkrywamy świat zaczynając od naszego przedszkola. Lubimy bawić się zabawkami i kolorowymi klockami. Tańczymy, śpiewamy i na instrumentach pogrywamy. Czasami figlujemy i rozrabiamy. Świetnie się w przedszkolu bawimy ale i uczymy. Malujemy, rysujemy, recytujemy wiersze, poznajemy literki i cyferki. W naszej grupie miło spędzamy czas. Przedszkolaki chętnie uczestniczą w spacerach i zabawach ruchowych w ogrodzie przedszkolnym.

W grupie realizowane są programy: wychowania przedszkolnego wydawnictwa Nowa Era - „Rozwój - Wychowanie - Edukacja” – A. Stalmach- Tkacz oraz K. Muchy oraz programy profilaktyczne: „Bezpieczny przedszkolak” – program profilaktyczny; „Program wychowawczy Przedszkola Publicznego Nr 4 im. Leśne Skrzaty” oraz „Czerwone światło”- program przeciwdziałania agresji u dzieci w wieku przedszkolnym.

Dzieci pełnią w grupie dyżury: w łazience, przy stolikach; jest dyżurny od zadań specjalnych i samotnych zabawek. W sali są zorganizowane kąciki zainteresowań: książki, plastyczny, gier i puzzli, relaksacyjny. W naszej grupie odbywają zajęcia język angielski dwa razy w tygodniu . W grupie obowiązuje KODEKS PRZEDSZKOLAKA, który wpływa na kształtowanie zasad, dobrych nawyków zachowania i współżycia z otoczeniem.

Każdego dnia dzieci uczą się nowych rzeczy, zdobywają doświadczenia, rozwijają się – dorastają.

Wychowawczynie: Renata Pacuszka, Małgorzata Makowska, Kamila Rzeźniczak, Grażyna Knol

Grupa VII Wiewióreczki to my!

W roku szkolnym 2018/2019 nasza grupa liczy 20 osób: 10 chłopców i 10 dziewczynek. Wszyscy mamy po 6 lat. Jesteśmy grupą integracyjną, która wspólnie uczęszcza do przedszkola już 3 rok.

Jesteśmy koleżeńscy, uśmiechnięci i ciekawi świata. Interesujemy się wszystkim, co nas otacza. Dużo czasu spędzamy na nauce, wspólnej zabawie, ale pamiętamy również o rozwijaniu swoich umiejętności i zdolności. Doskonale znamy nawyki kulturalnego i serdecznego zachowania się wobec kolegów, jesteśmy dla siebie mili, szanujemy swoją pracę i pracę kolegów. Kochamy śpiewać i tańczyć, chętnie też malujemy, rysujemy, lepimy z plasteliny. Dużo radości sprawiają nam spacery i zabawy na placu przedszkolnym. Lubimy tu przychodzić, bo każdy dzień to nowe i ciekawe wyzwanie.

W naszej sali znajdują się następujące kąciki: konstrukcyjny, kącik czytelniczy, kącik przyrodniczy, plastyczny i kącik relaksu. Mamy zatem możliwości, by w interesujący sposób spędzać tu czas.

Podstawę programową realizujemy w oparciu o program wydawnictwa Nowa Era - „Rozwój - Wychowanie - Edukacja”

Seria wspiera wszechstronny rozwój dzieci. Łączy nowoczesne rozwiązania z najlepszymi, sprawdzonymi doświadczeniami.

Realizowane są także programy własne:

  • „Leśne Skrzaty przyjaciółmi przyrody”- program przyrodniczo – ekologiczny. Dzieci podczas zajęć zdobywają wiedzę na temat otaczającego środowiska, uczą się, jak o nie dbać. Organizowane są spotkania z różnymi gośćmi, konkursy, zaplanowano warsztaty metodyczne dla dzieci i rodziców. Zorganizowane zostaną również wycieczki tematyczne.
  • „Bezpieczny Przedszkolak”– program profilaktyczny. Przedszkolaki wdrażane są do bezpiecznych i właściwych zachowań w przedszkolu, domu, na ulicy.
  • Program wychowawczy Przedszkola Publicznego Nr 4 im. Leśne Skrzaty

Będziemy poszerzać swoją wiedzę w sposób aktywny i kreatywny wykorzystując różne metody pracy chociażby wprowadzone zostaną innowacje pedagogiczne: „Cztery żywioły, oraz „Poznajemy Europę”.

W naszej grupie odbywają się następujące zajęcia dodatkowe: język angielski dwa razy w tygodniu oraz religia również 2 razy.

Wiemy, że za rok powita nas szkoła, zatem czeka nas dużo pracy, ale dzięki naszym paniom będzie to na pewno miły czas. A rodzice, którzy chętnie współpracują i w tym roku nas nie zawiodą.

Paulina Derewenda, Małgorzata Drożdż

Jeżyki

Do naszej grupy uczęszczają dzieci 4-letnie. Grupa liczy 25 przedszkolaków: 9 dziewczynek i 16 chłopców.

Jeżyki to grupa będąca w przedszkolu drugi rok. W grupie pracują dwie nauczycielki: mgr Anna Bartos i mgr Dorota Łubisz.

W dalszym ciągu realizujemy program wychowania przedszkolnego „Kocham Przedszkole” Wydawnictwa WSiP oraz programy opracowane przez nauczycielki grupy „Bezpieczny przedszkolak”, „Eko – Skrzaty” oraz „Przygoda z językiem angielskim”.

Realizowana jest również nauka czytania globalnego metodą Glenna Domana. Dzieci dwa razy w tygodniu uczestniczą w zajęciach z języka angielskiego.

Jesteśmy grupą, która lubi wesołe zabawy w sali i na placu przedszkolnym. Wszystkie nasze działania rozwijają samodzielność, wpływają na rozwój naszych wszechstronnych zainteresowań. Lubimy wykonywać prace plastyczne, opowiadać o naszych przygodach, tańczyć, śpiewać piosenki oraz recytować wierszyki . W trakcie spacerów poznajemy otaczające nas środowisko. Nie zapominamy też o czynnościach samoobsługowych, które cały czas doskonalimy. Każdego dnia w naszej grupie dzieją się ciekawe rzeczy.

Z każdym dniem "Jeżyki" stają się mądrzejsze i odważniejsze! Po prostu rosną, by zasłużyć na miano "dzielnego przedszkolaka".

 

Anna Bartos, Dorota Łubisz

,,MOTYLKI” GRUPA INTEGRACYJNA W PRZEDSZKOLU PUBLICZNYM NR 4 IM. ,,LEŚNE SKRZATY”.

Pierwsza grupa integracyjna dla dzieci w wieku przedszkolnym na terenie Gminy Łask została utworzona we wrześniu 2010 r. w Przedszkolu Publicznym Nr 4 im. Leśne Skrzaty w Łasku. Jest to grupa VI „MOTYLKI”.

System integracyjny ma za zadanie łączyć ze sobą dzieci o różnych potrzebach edukacyjnych i pozwalać im razem funkcjonować. Dziecko od najwcześniejszych lat swego życia powinno uczyć się tolerancji, solidarności i poszanowania godności każdego człowieka. Dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego włączają się w grupę rówieśniczą na zasadzie równości praw i obowiązków z uwzględnieniem indywidualnych możliwości każdego dziecka. W procesie integracji każdy od każdego czegoś się uczy, każdy musi zna1eźć swoje miejsce w grupie i nauczyć się rozwiązywać różnorodne problemy. Najlepszym wiekiem do kształtowania postaw społecznych jest wiek przedszkolny. Dzieci uczą się wzajemnej tolerancji, szacunku dla każdego człowieka, gotowości udzielania pomocy. Wykształcone postawy i przekonania w przedszkolu poprzez wspólne codzienne przeżycia, zabawę i współdziałanie będą, stanowiły istotną podstawę późniejszego współżycia społecznego. Wspólny pobyt w przedszkolu daje szansę różnym dzieciom, pozwala nawiązać wzajemne kontakty, dostosować się do wspólnie ustalonych reguł i tworzyć jedna grupę. Celem pracy naszego przedszkola jest więc wzajemna akceptacja dzieci zdrowych i dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Indywidualne podejście do każdego dziecka, a w szczegó1ności do dziecka niepełnosprawnego, ma na celu realizowanie potrzeb dzieci takich jak: potrzeba bezpieczeństwa (rytm dnia, przewidywalność zdarzeń stabilność kontaktów uczuciowych, stałość środowiska przedmiotowego), potrzeba poczucia własnej wartości i pełnienia określonej roli społecznej, potrzeba kontaktu z rówieśnikami i wzajemnego porozumiewania się (uczenie się przez naśladownictwo), wyzwalanie pozytywnych emocji takich jak satysfakcja, radość, zadowolenie, dostrzeganie swoich mocnych stron i ich rozwój, wyzwalanie własnej aktywności twórczej, uczenie się rozwiązywania problemów w różnego rodzaju sytuacjach.

W roku szkolnym 2015/2016 do grupy VI integracyjnej ,,Motylki” uczęszcza 20 dzieci, w tym 5 dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Dzieci są pod opieką wykwalifikowanych nauczycieli. Równoległa praca dwóch wychowawców nauczyciela prowadzącego oraz nauczyciela wspomagającego pozwala na indywidualizację procesu nauczania oraz integrację ze środowiskiem rówieśniczym Dzieci uczestniczą w indywidualnych zajęciach rewalidacyjnych, korekcyjno-kompensacyjnych oraz terapii logopedycznej na terenie naszego przedszkola. Od października 2015 r. w przedszkolu funkcjonuje nowa sala do zajęć rewalidacyjnych oraz pracy indywidualnej. Sala jest kolorowa, doposażona w ciekawe pomoce dydaktyczne dostosowane do wieku oraz możliwości dzieci.

Opracowały: Kamila Rzeźniczak, Renata Pacuszka

  • P1200871
  • P1200879
  • P1200894
  • P1200895
  • P1200897

banner regionalny ue

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007 – 2013